Hayyyy!!! I was so frazzled the last couple of days but then finally, I now have the luxury to at least relax and update Pinkoy after a long week of stress, exhaustion and not having the time to access the internet.
We just moved into a new place just a few blocks away from the one we once occupied. We were able to get our new home through what they call here as "Sanlang Tira." It's a real estate phenomenon practiced only in Olongapo City (I think). I don't know how this Sanlang Tira thing started but maybe its onset came when, after the Americans left the former Subic Naval Base, a lot of locals relocated to the U.S. and "mortgaged" their property they left here (possibly to raise quick funds) to private individuals.
Labels
Showing posts with label Here in Gapo. Show all posts
Showing posts with label Here in Gapo. Show all posts
23.11.08
5.7.08
Estranghero sa Gapo
Estranghero pa rin ako sa dito Olongapo. Although matagal na akong nag-relocate dito, mga labing-isang taon nang nakaraan, mahigit isang taon pa lang talaga akong nakatira dito mismo sa Gapo.
Nang dumating ako dito, sa loob ako ng Subic Bay Freeport tumira. Kumbaga, sa loob ng base, ika nga ng mga oldtimers dito. Dahil nga sa SBMA ako nagtatrabaho, may pabahay na ibinibigay para sa mga dayo galing Maynila. Mga 3 years old pa lang ang anak ko nun nang dinala ko sya dito. Ang ganda-ganda ng Subic. Sa totoo lang, I fell in love with the place nung una akong tumuntong sa loob. Nung panahon na yun, ang pakiramdam ko wala ako sa Pilipinas, iba ang simoy ng hangin, parang Tate. 1997 yun. Medyo naabutan ko pa ng konti ang volunteerism noon (tatlong buwan din ako nag-volunteer although hindi na ako nakaabot pa dun sa listahan ng mga pangalan sa volunteer's park).
Nang dumating ako dito, sa loob ako ng Subic Bay Freeport tumira. Kumbaga, sa loob ng base, ika nga ng mga oldtimers dito. Dahil nga sa SBMA ako nagtatrabaho, may pabahay na ibinibigay para sa mga dayo galing Maynila. Mga 3 years old pa lang ang anak ko nun nang dinala ko sya dito. Ang ganda-ganda ng Subic. Sa totoo lang, I fell in love with the place nung una akong tumuntong sa loob. Nung panahon na yun, ang pakiramdam ko wala ako sa Pilipinas, iba ang simoy ng hangin, parang Tate. 1997 yun. Medyo naabutan ko pa ng konti ang volunteerism noon (tatlong buwan din ako nag-volunteer although hindi na ako nakaabot pa dun sa listahan ng mga pangalan sa volunteer's park).
Labels:
Here in Gapo,
Taglish entries,
What the...?
Subscribe to:
Posts (Atom)